jest 4 rano, za oknami nie pruszy snieg, nie prusza promienie slonca ani pieniadze w obcej, najlepiej zachodniej walucie. pruszy pustka okalajaca cale to zniszczone miasto, pustka jak w kazda noc, jak w kazdy zimowy dzien. zniszczone przez biernosc ludzi, przez ich lenistwo i wewnetrzna brzydote. wszyscy nagle zachowuja jakby byli politykami. wszystko wydaje sie tymczasowe. cieplo fotela, plany zagospodarowania przestrzennego, zajecia w domach kultury. wyrozniaja sie z tego ewidentnie pozwolenia na Continue reading →

W tamtych czasach duzo wiecej patrzylem na budynki, na ich dachy, na balkony na wysokich pietrach i matki stojace na nich z papierosem w reku i wsluchujace sie w milczeniu w miasto i jego nagminne narzekanie. Wydaje mi się, że miasto narzekało na wszystkich tych debili, ktorzy tu w ciemno przyjeżdzają i w ciemno się zakochują zeby dac sie lagodnie mowiac wydymac bez gumek przy Continue reading →

Porankami mam wrazenie, ze ktos nas potwornie wrobil. Gdzie sa Twoi znajomi gdy budzisz sie rano u siebie i chcesz ubrac sie w schludne ciuchy o niezbyt krzykliwym kolorze i dojechac nie za mocno spozniony do pracy. Gdzie jest ta sliczna dziewczyna siedzaca z przodu tramwaju, sluhajaca foster the people mocno za glosno, ktora patrzac prosto w oczy mowi Ci, zebys zalozyl swoja ulubiona koszule, wypastowal buty, zostawil otwarte mieszkanie i stad jak najszybciej spierdalal. Mowiaca, ze jestes Continue reading →

teraz jak sie namysle to rzeczywiscie kojarze. przedszkole, ursynow, rok 1995. ja, ona, truskawkowe lody o smaku wanilii i banda huliganow, ktorzy zaczeli rzucac we mnie kamieniami jak tylko zobaczyli moje krotkie rozowe spodnie zalozone dumnie do blekitnej koszuli. krotko mowiac nie zrobilem na nich wrazenia o ile mozna mowic w ich wypadku o opcji robienia czegokolwiek. generalnie ta koszula, te spodnie czy te lody nie spodobaly im sie specjalnie. jezeli moge mowic o moich odczuciach to mi nie spodobaly sie Continue reading →

i tylko to ostre swiatlo, ktore wpada przez okno sygnalizuje ci, ze cos cie w zyciu omija
ze istnieje za szyba swiat, ktory jest piekny, w ktorym cos sie dzieje, swiat wypelniony oblymi ksztaltami i w wiekszosci stonowanymi barwami jak na komiksach z osiemdziesiatych, w ktorym jest i zycie i mgla okalajaca codziennie rano pola i ulice, niby przytulajac do siebie wszystkich na zewnatrz, jakby chciala powiedziec “jeszcze Continue reading →

jestem zajarany tym ze moge sprawdzic fryzure wyciagajac gotowke z bankomatu w malym lusterku po lewej albo prawej stronie. jest kapitalizm, jest wybor, to mi sie podoba. i gryze paczka bo jest kapitalizm i mnie na niego stac. jest troche gumowy a pomimo tego dobry jak skurwysyn. w momencie gdy podczas gryzienia odruchowo go sciskam to wycieka z niego nadzienie. gdy tylko je zauwazam to cofam sie dolna czescia ciala w przerazeniu probujac go uniknac. juz czuje ten dzem na spodniach. mam na sobie buty traperskie.
Continue reading →

czlowiek dubstep wchodzi do pokoju i nie mowiac nic patrzy na kanapke wybijajaca swoja osatnia godzine o zeby starego czlowieka w szerokich spodniach oraz arafatce bewstydnie zalozonej na czubek czola. “to jest odjazd” mysli czlowiek dubstep patrzac na szafe pelna ubran i kladzie sie na gramofonie. reszte wieczoru wypelniaja dzwieki tluczonego szkla ulozone rytmicznie pomiedzy dogrywkami mlodego hiszpana na mandolinie spiewajacego o milosci do dwoch dziwek-lesbijek. Continue reading →

i patrzac jak moj 12 letni znajomy filipinczyk spala jointa pomyslalem, ze wszystko kreci sie wokol hajsu. nie wazne, jaka waluta placisz za swoje zachcianki, drinki, kabanosy z 5cio letnia data waznosci, piwo posiadajace najlepsze na swiecie reklamy o gownianych ludziach z gownianym zyciem i gownianym piwem to w efekcie i tak wszystko sprowadza sie do placenia. oczywiscie, ze jest mnostwo sposobow na zdobywanie pieniedzy, nie musisz ciezko pracowac na swoja walute. Continue reading →

bronimy sie tego jak umiemy, udajemy, ze jest inaczej, rozpowiadamy ile sie da historii kontrastujacych zeby tylko zatuszowac prawdziwy stan rzeczy, ale trzeba umiec powiedziec glosno i wyraznie – zycie nas dojebalo. przegladam stare zdjecia znajomych i mysle ile mozna rozwodzic sie o zbawieniu i przyszlosci. nie te stare z podstawowki, gdzie kazdy, kto mial wlasna lopatke w reku byl krolem dnia, gwiazda podworka i zadowolony, ale zdjecia sprzed kilku lat i kazdy wyglada na nich swietnie, nie wazne co robil czy co chcial, po prostu wygladalismy dobrze. usmiechnieci, glupi, szczesliwi. Continue reading →

dzisiaj przysiadlem do biurka i pomyslalem, ze nie bede pisac. pisac o bezsensie przyzwyczajen spoleczenstwa co do edukacji, o zaletach handlu uczuciami wzgledem barteru, o wyzszosci przypadkowych spotkan nad wieloletnimi znajomosciami, o calej tej pieprzonej unii europejskiej i systemie wizowym na swiecie, o tanim alkoholu i odkladaniu zawsze wszystkiego na lepsza chwile, ktorej sami pozwalamy przejsc obok gdy tracimy czas na allegro. moglbym napisac o tym wszystkim na raz czego tez nie zrobie.
Continue reading →